Lees mij, zei de brief

Margriet Kemper en Froukje Reitsema hebben na hun eerste voorstelling 'Elkaars andere – Pleidooi voor naïeve nieuwsgierigheid' opnieuw een collage-achtige voorstelling gemaakt. Dit keer staan brieven centraal. Janneke de Haan gaf opnieuw regie-adviezen.

Velen zullen ergens wat brieven hebben liggen, van een vader of moeder, grootouders of kinderen, van een voorbije geliefde, van een hartsvriendin. Waarom is het schrijven van brieven verdwenen? Is dat alleen door de komst van de telefoon, de computer en de smartphone? En is er iets voorgoed verloren geraakt? Nooit hoeft er meer gewacht te worden op een brief, berichtjes heb je binnen een seconde. Niemand is meer onbereikbaar ver weg, iedereen is altijd aanwezig. Opmerkelijk genoeg is er één moment in het leven

waarop de brief soms ook nu nog tevoorschijn komt: bij iemands dood. Dan wordt weer de kracht en de intimiteit van een brief gevoeld. En misschien schrijft een enkele verliefde nog een brief. De schrijver en de lezer ontmoeten elkaar dan op een plek, zo groot als een velletje papier.

Er wordt voorgelezen uit eigen en geleende brieven en uit brieven van Vincent van Gogh, Virginia Woolf, Simone de Beauvoir en Charlotte Brönte. Pedro Salinas' 'Pleidooi voor de brief' en Sartres 'De woorden' komen ook langs. De twee speelsters lijken een lang en spontaan gesprek met elkaar te voeren over wat brieven voor hun betekenen. Ontroering, hartstocht, beschouwing en vrolijkheid kleuren de voorstelling.

Tijdens de try-outs en de première hing het publiek aan hun lippen, werden er tranen weggepinkt, soms hard gelachen, en soms even geslikt.

Tekst: Margriet Kemper, in samenwerking met Froukje Reitsema

Spel: Margriet Kemper en Froukje Reitsema

Regie-adviezen: Janneke de Haan